Malta's Instagram-plekken: de al verpeste hotspots

Het Azure Window bestaat niet meer. Dat weet je al

Het Azure Window — de kalkstenen boog bij Dwejra op Gozo, te zien in Game of Thrones, in duizenden Instagram-reisaccounts, in Visit Malta-campagnes van twee decennia — stortte in de zee tijdens een storm in maart 2017. De foto bestaat nu alleen nog in het verleden. Instagram-posts getagd @Dwejra blijven verschijnen, want de locatie is nog steeds prachtig en de gebroken boog creëert nog steeds interessante composities, maar de boog zelf is weg.

Dit is de scherpste versie van een breder probleem: Malta’s meest gefotografeerde plekken zijn in veel gevallen doodgefotografeerd, of zijn op weg daarheen. De beelden die mensen naar deze locaties brengen, zijn vaak meer dan tien jaar oud — gemaakt voor de drukte, voor de commerciële druk, voor de toeristenvolumes die hun huidige niveaus bereikten. De realiteit op de grond is afgeweken van het archief.

Hier is een eerlijke beoordeling uit december 2022 van Malta’s meest gefotografeerde plekken, en wat je er nu mee aanmoet.

De plekken, met een eerlijke status

Blue Lagoon (Comino) — ernstig overbezet in de zomer

Het turquoise water is echt. De foto’s zijn echt. Wat de foto’s niet laten zien: op een dinsdag in augustus 2022 waren er naar schatting 3.000 mensen op en rondom de Blue Lagoon, inclusief ligbedden die elke centimeter van de aangrenzende oever bedekten, drie of vier grote boten die naast elkaar lagen aangemeerd en het water met hun motoren tot een troebel bruin maalden, en een situatie met wegwerpplastic die elke marien-conservationist zou terneerslaan.

De Blue Lagoon is werkelijk prachtig in de juiste omstandigheden. Die omstandigheden zijn: voor 9 uur ‘s ochtends, na 17 uur, of in het tussenseizoen (oktober-november). Om 14 uur op een zaterdagmiddag in de zomer is het een van de meest treurigmakende plekken in de Middellandse Zee.

Het alternatief: Crystal Lagoon, dat om de kleine kaap ten oosten van de Blue Lagoon ligt, is rustiger en minder bezocht. Of ga naar Comino eind oktober, wanneer de veerdiensten zijn uitgedund en het eiland iets van zijn echte karakter heeft teruggekregen.

De locatie van het Azure Window (Dwejra, Gozo) — nog steeds de moeite waard, maar verwacht niet te veel

De foto’s van vóór 2017 zijn overal, en ze wekken een verwachting die de huidige locatie niet kan waarmaken. Wat nu bestaat bij Dwejra is werkelijk dramatisch: de Inland Sea, de opening door de kliffen naar open water, de Blue Hole-duiklocatie, de rotsformatie waar de boog vroeger stond. Het is een opvallend kustlandschap. Maar het is niet het Azure Window.

De instorting heeft paradoxaal genoeg het aantal bezoekers enigszins verminderd — mensen die specifiek voor de boogfoto kwamen, weten soms niet dat hij weg is. Degenen die er nu naartoe gaan, zijn overwegend duikers (Blue Hole is een van de beste locaties in de Middellandse Zee) of mensen die de geschiedenis van de plek kennen.

De eerlijke conclusie: ga naar Dwejra. Temper je verwachtingen over de boog. Het landschap zonder de boog is nog steeds buitengewoon.

Valletta’s gekleurde balkons (diverse straten) — veelvuldig gefotografeerd maar nog steeds de moeite waard

De foto’s van Valletta’s vrolijk gekleurde houten balkons — in rijen langs de barokke straten, gestapeld in warme gelen en groenen en blauwen — zijn waarschijnlijk de meest gereproduceerde Malta-beelden na de Blue Lagoon. Het goede nieuws: ze bestaan, ze zijn precies zo fotogeniek, en ze zijn niet verpest.

Minder goed nieuws: elke straat met bijzonder fotogenieke balkons is gecatalogiseerd en gehashtagd, en op zomerse ochtenden hebben deze straten een voorspelbare rij mensen die op het juiste shot wacht. Merchants Street, St Ursula Street, Archbishop Street — allemaal mooi, allemaal doodgefotografeerd.

Het alternatief: loop een blok van de hoofdbalkon-straten af en vind de steegjes die niet gecatalogiseerd zijn. Old Bakery Street vroeg in de ochtend. De straten in het lagere deel van de stad bij de waterkant, die middaglicht krijgen dat warmer is dan de ochtendeditie. Kom vóór 8 uur ‘s ochtends in de zomer en de straten zijn echt stil.

De zoutpannen bij Marsalforn (Gozo) — drukker dan vroeger maar nog beheersbaar

De roze-en-grijze zoutpannen bij Marsalforn op Gozo zijn een standaard onderdeel van de Gozo-fotografie-itineraire geworden. Ze zijn werkelijk prachtig — geometrisch, oud, de zee en de kalksteen erachter — en nog steeds de moeite waard. De drukte is matig in plaats van overweldigend.

De nuance: de zoutpannen zien er het best uit in de vroege ochtend (het licht is warm vanuit het oosten, het water heeft een metalige kwaliteit), en in oktober-november wanneer het oogstseizoen de pannen meer textuur geeft. In juli zijn ze gebleekt en vlak in de middagzon, en de toeristische bussen rijden er langs tussen 11 uur en 14 uur.

De eerlijke conclusie: dit is prima. Ga ‘s ochtends, ga in de herfst, ga niet op het moment dat de toeristische groepen er zijn.

De Drie Steden (Birgu, Senglea, Cospicua) — nog steeds echt onderbezocht

Het uitzicht vanaf de Senglea-wachttoren — over de Grand Harbour naar Valletta, de volledige sweep van de vestingwerken — is een van de grote uitzichten van de Middellandse Zee. Het verschijnt op foto’s. Maar de Drie Steden als geheel worden nog steeds echt minder bezocht dan hun kwaliteit verdient.

De eerlijke conclusie: dit is een van de weinige gevallen waarbij het Instagram-beroemde uitzicht de werkelijkheid undersellt. Bezoek de Drie Steden. Neem de veerboot vanuit Valletta (€1,50, 10 minuten, onmisbaar uitzicht op de Grand Harbour). Loop door de straten van Birgu. De foto’s kunnen niet helemaal weergeven hoe het er werkelijk voelt.

Popeye Village — nauwkeurig gefotografeerd, eerlijk gezegd een toeristische attractie

Popeye Village in Mellieha werd gebouwd als filmset voor de Popeye-musical van 1980 en omgevormd tot een familieattractie. Het is precies zo kleurrijk en licht vreemd als de foto’s suggereren. Het is ook precies zo commercieel en pretpark-achtig als de foto’s suggereren, als je ze correct kunt lezen.

Het is een legitieme plek om met kinderen te bezoeken. Het is geen verborgen parel of een onontdekte hoek van de Maltese cultuur. De foto’s die het presenteren als een eigenzinnige, off-beat ontdekking doen wat foto’s doen — context weghalen.

De eerlijke conclusie: de moeite waard met kinderen, of voor de nieuwsgierige volwassene die een echte filmset wil zien die al 40 jaar als attractie draait. Ga erheen wetende precies wat het is.

Wat het Instagram-probleem werkelijk betekent

Het bredere punt hier is niet dat Malta’s meest gefotografeerde plekken slecht zijn. De meeste zijn werkelijk prachtig. Het probleem is de kloof tussen het beeld en de ervaring.

Het beeld is tijdloos: geen drukte, perfect licht, perfect weer. De ervaring is contingent: soms klopt het, vaak niet, en de ongelijkheid is het grootst in het hoogseizoen op de bekendste locaties.

Malta heeft honderd andere mooie locaties die nog niet door het algoritme zijn gejaagd. De foto’s bestaan er niet van omdat er niet genoeg mensen zijn geweest. Dingli Cliffs bij zonsondergang. De achterstraten van Mdina in de wintermist. De zoutpannen bij dageraad. De Senglea vedette-wachttoren in de late namiddag terwijl de Grand Harbour eronder goud kleurt.

Deze plekken zijn echt, toegankelijk, en nog niet gerangschikt door de collectieve aandacht van miljoenen getagde posts. Ga er naartoe voor ze dat zijn.

De volledige gids voor rondtrekken zonder de drukte bevat specifieke timings en alternatieve suggesties voor de meest belaste locaties.